Het is weer campagne - of moeten we satire zeggen?

In de USA zeggen vrienden en familie van mij dat ze daar geen comedy meer hoeven maken omdat de werkelijkheid de satire heeft ingehaald.
Hier in Nederland begint het politieke campagnelandschap soortgelijke trekjes te vertonen.
Eerst het breed gedeelde interview in Trouw deze week met een BBB-kamerlid. 

 

 

In het begin dacht ik nog dat het weer tijd voor PVV-corvee was, maar het is eerder zo dat BBB probeert kiezers te verschalken die een wel regeervaardige Wilders-kloon zoeken.

Maar zeg nou zelf, hier kan toch geen satire tegenop?

 

Nu had mevrouw Claudia van Zanten al een zekere reputatie als standupper in de Kamer, onder andere in een debat uit november 2024 over de OCW-begroting (still uit dat debat). 

Aan de uiterst rechterzijde wordt dit cabaret wel serieus genomen, BBB wordt daar zelfs gelanceerd om Bontenbal uit het torentje te houden:

 

 

Maar de wisseltrofee op dit vlak cq de klap op de vuurpijl was toch wel voor ex-Slimste Mens deelnemer Queeny Rajkowski, gisteren op het Muskmedium X. 

Evident dat bij de VVD de totale paniek gaande is sinds de zetelpeiling van Maurice de Hond de partij naar pre-Wiegel stadia lijkt te parachuteren.

Dus vliegen ze nu wanhopig op zoek naar houvast zodanig uit de bocht dat er inderdaad geeen satire tegenop kan. Je mag ze allemaal over de kling jagen, maar svp niet onze kant op hoor!

 

 

 

 

 

Mevrouw Rajkowski op haar eigen Insta:

 

 

Het wordt steeds moeilijker om te ontkennen dat Breedveld en Schimmelpenninck een punt hebben met hun terminologie voor het intelligentieniveau ter rechterzijde van het spectrum:

 

 

 

 

 

 

   

 

 

Kiezersbedrog in Hoorn

Op 10 oktober verscheen op de Hoornse lokale omroep een leuk item, overstappers (helaas alleen via facebook-VanHoornZeggen te bekijken). Sindsdien is het nog veel gekker geworden. Volgens de voorlichtingspagina van de Hoornse gemeenteraad is die nu (22/10/2024) als volgt samengesteld:

 

 

 

Zoek de verschillen

De argeloze kiezer die zoekt op de site van de Kiesraad naar de uitslag van de raadsverkiezingen in Hoorn in maart 2022 krijgt echter deze samenstelling, zoals die door het lokale electoraat werd gekozen:

De zogenaamde fracties HOP, HOE, Breuker en Hart van Hoorn stonden geen van alle op het stembiljet, maar die vier zouden inmiddels goed zijn voor samen 11 (elf!) zetels. Dat zijn ruim 8500 uitgebrachte stemmen, die dus gewoon gekaapt zijn!

 

 

Een vroegere collega van mij zou gezegd hebben: "Schiet mij maar lek".
Dit is op geen enkele manier uit te leggen, gemeenteraad!

 

Welke vrede? Wiens oorlog?

Het is 1981 of 1983, Museumplein of Malieveld.

We zijn met velen, de een zegt 400.000, de ander 500.000.

Geen nieuwe kernwapens in Europa 

en   geen  kruisraketten  in 

Woensdrecht, is het motto.

Nu wil Roel van Duyn wel een Europees atoomschild tegen Putin.

Umwertung aller Werte, zegt u dat wel. Ik ben het voor een groot deel met Roel eens, zij het niet met die atoombommen.

En Engelen en Smits vragen zich af waar de groene pacifisten van toen zijn gebleven.

Hoe verhoud ik me daartoe? 

En is dat alleen een  confronterende vraag omdat ik voormalig dienstweigeraar ben?

Ik kan en wil persoonlijk geen andere mensen vermoorden. Dat wil niet zeggen dat ik tegen zelfverdediging ben.

Israel en Oekraïne hebben beide recht zich te beschermen en verdedigen tegen agressors.

Niemand is echter gerechtigd oorlogsmisdaden te plegen, laat staan genocide.

1. Ik ben ontzettend blij dat de anti-oorlogsbeweging nog springlevend is, zoals hier in Londen onlangs.

2. Ik ben het roerend eens met Hubert Smeets dat de tijd van praten met Putin  niet nu is.

3. Mij niet gezien bij die Anderhalve man & 1 Paardenkop op het Museumplein.

En wat goed dat landgenoten oproepen te stoppen met wapenleveranties aan Netanyahu!

Als egeltjes - zo voorzichtig vrijen de progressieven

 

De media buitelen over elkaar heen om de stappen van GroenLinks en PvdA naar 'An Ever Closer Union' te belichten of van cynisch commentaar te voorzien - zoals op 8 juni de kop bij 1Vandaag:

"Steeds meer twijfel over fusie PvdA en GroenLinks bij eigen kiezers"  Wat een rare kop is, want uit het onderzoek blijkt juist dat de actuele vraag naar de wenselijkheid van een gezamenlijke senaatsfractie de goedkeuring wegdraagt van een grote meerderheid onder kiezers en leden van beide partijen.

In NRC 2 stukken die relevant zijn:  Ad Melkert vindt het 3x niks, maar dat kan liggen aan zijn roots in de PPR (die hij al ingeruild had voor de PvdA voordat GroenLinks ten tonele verscheen) en een mooie column van Tom-Jan Meeus waarin hij zich eigenlijk afvraagt of het geen achterhoedegevecht is geworden.

 

"De kernvraag blijft waarom er op zo’n korte termijn een eerste stap naar fusie moet worden gezet", zegt Chris Aalberts. 

Ik heb meer geduld, en tegelijk een groter gevoel van urgentie:

Het is toch evident dat er een meritocratisch/kapitalistisch paradigma bezig is te sterven en dat het urgent is om daar met mens */* en macht een antwoord op te geven? 

En dat dat wel meer draagvlak vereist dan dat van bijv. BIJ1 & PvdD-achtige getuigenisclubs afzonderlijk?  Wat is daar nou zo ingewikkeld aan? 

 

Meer waardering heb ik voor het historisch onderzoek van Merijn Oudenampsen  op Joop.nl: die laat zien dat de PvdA wel degelijk al tientallen jaren serieus is over de Grenzen aan de Groei.

Een hypothese van Chris Aalberts die wel enig hout snijdt is: "De fusiepartij is dus vooral meer van hetzelfde. Er is niet – zoals in 1990 – zicht op vernieuwing die de fusiepartij sterker maakt dan de bestaande. Dit maakt het onwaarschijnlijk dat de nieuwe partij electoraal succesvoller wordt dan GroenLinks en PvdA nu." 

Ik vermoed dat de Wiardi Beckman Stichting en Bureau de Helling druk bezig zijn en/of gaan met antwoorden op deze stelling die ons verder helpen.

En dan nog on a personal note: hier in Hoorn wordt het bundelen van krachten met de PvdA ook met enige scepsis ontvangen omdat die lokale raadsfractie een onnavolgbare koers (zie hieronder 2 stellingen uit gemeentelijk kieskompas 2022) vaart. Maar daar trekken we geen directe conclusies uit voor de landelijke koers. Het is eerder een incident, een aberratie, dan een representatief gegeven lijkt mij.

 

Het peil van Peil - de Omtzigt connectie

 

Een korte kritiek op de "Methode De Hond"

Vandaag, zondag 13 juni "peilt"  Maurice de Hond zogenaamd 27 zetels  voor de afgescheiden en ziek thuis zittende voormalig CDA-volksvertegenwoordiger Pieter Omtzigt.

Interessant om te zien hoe de peiler aan deze aantallen komt - en wat er mis is met zijn methode.

In zijn bericht van vandaag staat een tabel waarin het CDA op 8 zetels gepeild is, met een plaatje eronder waaruit zou blijken dat het CDA zeven zetels verliest.

 

 

 

Dat is valse beeldvorming, want het suggereert een Omtzigt-effect dat voor die partij fataal zou zijn. 

Houd je echter de peiling van vorige week (dus voor de -gelekte- Omtzigt-papers) ernaast, dan zie je het CDA op elf zetels staan. Min drie dus, en niet min zeven zoals Maurice de Hond suggereert. (Die 7 zetels zogenaamd verlies zijn gemeten ten opzichte van de verkiezingen van 17 maart jl.)

De 3 "verloren" zetels lijken te gaan naar de BBB van lientje, naar Wilders en naar Baudet.

 

Dat zijn maar in beperkte mate de fracties die volgens een andere tabel van De Hond zouden profiteren cq verliezen door een zelfstandige lijst Omtzigt: 

 

 

Uit zijn toelichting:

"De percentages zijn als volgt berekend: dit is een optelling van iedereen die aangeeft (vrijwel) zeker 

op deze partij te stemmen plus de helft van dekiezers die zeggen 'de kans is groot'. 18% is gelijk aan 27 à 28 zetels".                Natuurlijk pikken media die 27 zetels op, alsof het een peiling betreft.

Wel toevallig dat het aantal exact gelijk is aan de hypothetische 27 die hij ook in april jl. al publiceerde , al beweert hij de vraag waarop deze nieuwe tabel gebaseerd is, pas gisteren (na het lek!) gesteld te hebben.

 

Elke onderzoeker met een beetje methodologie in de rugzak zal duidelijk maken dat dit wel een superdunne onderbouwing van 27 potentiële zetels is.

Bovendien, als 35% van degenen die 17 maart jl. op de SP stemden nu naar Omtzigt zouden gaan, waarom zien we dan niet 1 zeteltje van het CDA-verlies naar de SP overgaan, en wel 3 zetels uitsluitend naar populistisch rechts?

Daar wil ik dan minstens een verklaring voor zien (hypothetisch mag ook).

Tenslotte -on a personal note- ben ik blij dat slechts een schamele 8% GroenLinksers overwegen op een Omtzigt-lijst te stemmen. Voor wat het waard is.

 

 

Kortom.

't Peil (Pun Intended) van Maurice de Hond's publicaties is mijns inziens niet gestegen.

En zijn reeds twintig jaar oude riedel dat het parlementaire stelsel niet meer bij de boosburger (mijn term) past, wordt niet spontaan weer fris als je er nu het label "Omtzigt" aan kunt hangen.

 

 

 

Lezing zondag: Meesterlijk Communiceren

De vader die op hoge toon havo eist voor zijn dochter; de wethouder die bedreigd wordt; ambulance broeders die in elkaar geslagen zijn. Ontzag voor mensen met publieke functies is niet meer vanzelfsprekend. In het verzuilde Nederland had men in wijkagent en leraar een vanzelfsprekend vertrouwen. Maar anno 2010 voert wantrouwen de boventoon. Wie zulke verantwoordelijkheden draagt moet zijn vertrouwenwekkende rol in het sociaal verkeer opnieuw uitvinden.

Op zondag 26 september geef ik mijn visie op deze vertrouwensvragen. Volgens mij is er een passend antwoord: “Meesterlijk Communiceren”. In de lezing leg ik uit wat er om ons heen eigenlijk aan de hand is. En laat ik zien hoe “Meesterlijk Communiceren” werkt. Hoe je vanuit een natuurlijke, vertrouwenwekkende houding met ouders, cliënten en andere burgers een volwassen contact kunt hebben.

De -interactieve- lezing begint om 12.30 uur in de Wilhelminalaan 2 in Hoorn.
Na afloop is er gelegenheid om nader kennis te maken in een persoonlijk gesprek in mijn praktijkruimte aldaar.
Nadere informatie op www.opendag.org

Onbevangen gestoord worden

Sinds een jaar of anderhalf coach ik een team in de welzijnssector. Meestal gaan de teamcoachings over vaardig omgaan met weerstanden en leren meebewegen.
Een cursus in “Loslaten” en “Opschorten van je Oordelen”. Zij zijn inmiddels redelijk bedreven en soms voel ik me een beetje overbodig en vraag me inwendig af: "Wat kan ik deze mensen nog leren?"
Tot op een (on-)gelegen moment de telefoon gaat; de secretaresse houdt zich niet aan de afspraak "niet storen". Een prachtig moment voor mij in het verhelderen van ieders eigen communicatiestijl. Want: wat is hier nu wijsheid?
 Je kunt boos worden en "Bekijk het maar" roepen.
 Een ander zegt: "ik kom eraan" en loopt mokkend de bespreking uit.
 Een derde reageert superpragmatisch en zegt: "Als je nou even in kaartenbak zus en zo zoekt, dan weet je precies wat je tegen die meneer moet zeggen".
Waarmee we in een notendop het hele handelingsrepertoire in kaart hebben. Teamlid Petra zegt: eigenlijk hebben we geen idee waarom de secretaresse doorverbindt en hebben we dus moeite om er onbevangen mee om te gaan.
Maar intussen is de tijd om. Ik geef aansluitend op de ontstane situatie de volgende oefenopdracht:
"In jouw werk kom je vergelijkbare lastige situaties tegen, waarin je het gedrag van die ander drie keer niks vindt, er knalchagrijnig van wordt of bijvoorbeeld merkt hoe je hem of haar in de watten gaat leggen; maakt niet uit. Je merkt op wat het bij je oproept en in plaats van op je impuls in te gaan, doe je even, om te beginnen, helemaal niks. Je staat met lege handen - en inwendig maak je ook dat lege handengebaar.”
Die laatste opdracht roept uiteraard onmiddellijk hilariteit op.
Dat is goed. Dan komt de boodschap door. Denk ik.
Ondertussen vraagt een teamlid zich af: maar wat als ik nou toch de oplossing bij de hand heb? Kijk, op zo'n moment wordt het tricky….

De wet van behoud van ellende

Het dorp Blokker ging dertig jaar geleden op in de gemeente Hoorn. Er is daar al tien jaar gedoe over een jeugdhonk dat er maar niet komt. En uiteraard hangt de jeugd ook daar.
Nu biedt de gemeente de dorpelingen met de beste bedoelingen een training aan: “Omgaan met hangjongeren”. De dorpsbewoners boos, want niet zij, maar de jeugd moet opgevoed cq opgevangen worden. Ja, zegt de wethouder, maar ik heb al 10 locaties voor een jeugdhonk voorgesteld en die zijn één voor één afgeschoten omdat niemand zo’n honk “in zijn achtertuin” wil hebben.
Leiderschap tonen in zo'n situatie van totale vervreemding is kennelijk minder simpel dan we allemaal denken....

Doorzichtige poging gezicht te redden

In mijn gemeente fungeerde tot vanochtend een brede coalitie waarin GroenLinks samenwerkte met onder andere VOCH, een partij die nogal leunt op de middenstand in de stad. Nu heeft de VOCH fractie er de brui aan gegeven. Stenen des aanstoots waren het parkeren in de 17e eeuwse binnenstad en het tegengaan van overmatig drankgebruik door gunstiger sluitingsuren. GroenLinks is terecht niet weggelopen voor zijn verantwoordelijkheid. Ik ben zeer benieuwd hoe de collegepartijen, die een krappe meerderheid houden, gaan voorkomen dat VOCH nu al een ferm oppositie imago opbouwt en straks toch nog een goede uitslag maakt in 2010 (wat ongetwijfeld niet ging als deze wethouder in het college was gebleven). Volgens mij heeft VOCH ook uitsluitend electorale redenen voor deze stap. Wie weet, wordt het beleid er duurzamer van, laten we dat in ieder geval hopen!

Dayton Architect & Communicatiestijl Obama

Rasdiplomaten weten als geen ander van argumenten en van communicatiestijlen. Erg aardig om nu eens uit de mond van Dick Holbrooke, de Dayton architect, te horen hoe Obama een ander communicatieparadigma belichaamt dan McCain.
Eerder maakte ik melding van dit cruciale verschil. We zullen zien wat in de USA uiteindelijk het meeste loont. Overigens maakt de uitslag van de stemming in het Huis van Afgevaardigden gisteravond me, wat dit betreft, nog niet bepaald gerust op de afloop. Over kortzichtigheid gesproken....

Stank voor Dank?

Het is klaar, de Ieren zeggen Nee tegen Lissabon. Misschien had men in Brussel verwacht dat de Ieren dankbaar zouden zijn voor het Economisch Wonder, maar nee.
Tijd voor bezinning. Want wat is voor de Ierse Nee-stemmers het alternatief? De EU verlaten? Wordt het geen tijd een minder bot wapen te ontwikkelen dan een referendum?
Benieuwd wat Kathalijne daar vanavond in Nova over gaat vertellen!
Eerste reacties op de GL site zijn niet echt bemoedigend....

Met Obama krijgt Ander Communicatie Paradigma eindelijk Kans

Vannacht kan duidelijk worden of de Amerikaanse communicatie-cultuur het point of no return bereikt heeft. Dan mag de droomkandidaat van zovelen gaan bewijzen dat hij het overstijgen van de haat- en oorlogscultuur kan waarmaken. Ook tegen een republikeinse concurrent die geen dirty trick achterwege zal laten, van drogreden tot karaktermoord. De onderstroom is in al die jaren gegroeid, een dieperliggende afkeer van de oorlogszuchtige communicatie waarop mensen als Karl Rove het patent hadden. Het waren al een decennium geleden mensen als Deborah Tannen en Marshall Rosenberg met zijn Non-violent communication die lieten zien dat het anders kan.
Het feit dat vooraanstaande republikeinen nu Obama de voorkeur geven boven McCain doet voorzichtig vermoeden dat onderstroom nu werkelijk bovenstroom aan het worden is. Dat geeft niet alleen hoop voor de amerikanen, maar ook voor ons in europa, waar de taal van de haat en het zoeken van de zondebok de publieke communicatie ook steeds verder dreigen te besmetten.

DE Turkse identiteit bestaat niet

Beetje raar om de vergelijking te maken, maar hoe zou de PVV nu de toespraak waarderen van Erdogan in Keulen? De Turkse premier staat pal voor de identiteit van zijn natie en van zijn onderdanen, ook als die al generaties in Duitsland wonen. Hij wil verwatering van die identiteit tegen elke prijs voorkomen. Voorzover ik weet heeft hij binnenslands nog steeds geen stappen ondernomen om het “Beledigen van de Turkse Identiteit” te schrappen uit het wetboek van strafrecht. Kortom een man die staat voor zijn Natie, zijn Vlag en zijn Vader des Vaderlands. Een Koerd die zou roepen dat DE Turkse identiteit niet bestaat, kan hoogstwaarschijnlijk op een heel wat minder zachtzinnige respons van Erdogan rekenen, dan Maxima hier te lande toen zij die bewering deed over de nederlandse identiteit.
Heeft hij met zijn Discours de Cologne nu een bijdrage geleverd aan de toetreding van Turkije tot de Europese Unie of niet? Wie het weet, mag het zeggen. Maar persoonlijk vrees ik dat hij Angela (en Sarko) niet milder gestemd heeft; kijk en luister zelf. Misschien toch niet zo handig dus.

Aandachtig luisteren, mededogend handelen

Deze week zag een bijzonder boek, “Thich Nhat Hanh - mededogen is zonder grenzen” het licht. Thich Nhat Hanh is in Europa en Amerika het meest bekend als de 81-jarige Zen monnik en vredesactivist uit Vietnam. Deze boeddhist behoort tot de weinigen die het lukt om Israëli's en Palestijnen echt naar elkaar te laten luisteren.
Voor het eerst verschijnt een samenhangend overzicht van zijn leven en vredeswerk, een maatschappelijke betrokkenheid die hij ook uit in zijn poëzie en mystiek. Het is niet alleen een primeur voor het nederlandse taalgebied. Ook in andere talen, zoals de engelse, bestaat een dergelijk overzicht nog niet.
Het boek is toegankelijk geschreven en fraai geillustreerd door Ton Kamphof. Ik heb het genoegen en de eer gehad het manuscript kritisch mee te lezen. Daarom kan ik met recht en reden zeggen dat het een zeer inspirerend boek is geworden. Citaat uit het bericht van de uitgever:
“Het boek gaat over de kunst van ‘Leven-in-aandacht’ en meditatie, over de diepe verbondenheid van alles met alles, over groot mededogen en concreet handelen, over Boeddha en Christus als broeders, over de vreugde van het ‘nu’ en het leren omarmen van onze woede”.
In een eerdere blogpost liet ik Thich Nhat Hanh al eens aan het woord.

Haantjesgedrag, chickenbusiness as usual?

Haantje de voorste zijn is toch niet zo'n erg goeie strategie.
Twee verschillende berichten in Trouw vandaag.

Fusies mislukken als CEO's blijven zitten.
En door vrouwen geleide bedrijven presteren beter.

Maar wat is nou kip of ei? Die CEO's bijvoorbeeld zoeken om te beginnen meestal al naar fusie en overname omdat dat goed op CV en bankrekening staat. En misschien worden maatschappelijk verantwoorde en effectief gerunde ondernemingen vanzelf uitnodigender naar leidinggevende vrouwen. Als socioloog zeg ik dan "much theory work still remains to be done". Zoals eerder al betoogd, hier en hier

Geen vierkantswortel en toch levend uit de onderhandeling

Onderhandelen is een vak. De Tiny Twins uit Polen hebben dat geleerd van het duo Nixon/Kissinger, die met succes het Vietnam-theaterstuk speelden van Carrot & Stick. Als Henry aan tafel niet genoeg concessies kreeg, gooide Richard er nog een stelletje bomtapijten tegenaan. Zei Henry tegen Le Duc Tho, zijn latere Nobelprijsmaatje, zie je wel, je kunt beter met mij zaken doen!
Zo hebben Lech en Jaroslaw het spel nu ook gespeeld. En zoals echte onderhandelaars weten, gaat het bij het compromisresultaat vooral om de vraag: "Waar kan ik mee thuis komen?"
Het nieuwe EU-verdrag is in die zin best een prestatie van Merkel, die met goed luisteren en daarna wegmasseren van de pijnpunten alle kikkers weer terug in de kruiwagen heeft gekregen. Ze heeft zelfs het Nixon/Kissinger-spel beter gespeeld dan de Kaczinsky's, met Tony en Nicolas gezamenlijk in de rol van Kissinger en zijzelf in de Nixon-pose.
Ik durf dan ook de voorspelling wel aan dat Balkenende-IV in 2008 een nieuw referendum kan winnen. Of dat voor de Engelse, Franse en Poolse kabinetten tegen die tijd ook geldt, is al een heel stuk waziger. Maar daarover is dan alweer driekwart jaar hard onderhandeld door 27 topdiplomaten, al dan niet in krijtstreep.

Passion Beyond Management

In deze rubriek zal ik af en toe mijn visie geven op een actuele management-casus. Deze keer de fusie van drie Noordhollandse GGD'en.

En dan te bedenken dat de aanloop naar deze fusie zo'n jaar of tien geduurd heeft. Er is stevig onderhandeld, met als compromis een driekoppige directie. Dat krijg je als je probeert een groepsbelang overeind te houden onder de vlag van Client Centraal, Schaal-voordelen, Korte Lijnen, Vraaggestuurd en ander fraai jargon.
Dat kan dus beter, bijvoorbeeld op de Harvard manier van Fisher & Ury. Zie onderaan Artikelen over Management/ Onderhandelen