Liever 'n kerncentrale dan wind- of zonnestroom?

Het zou mooi zijn als West-Friesland in 2040 CO2-neutraal zou zijn.
De geldende RES (Regionale Energie Strategie) beoogt dat ook. 
Maar nu in alle zeven gemeenten de coalities gevormd zijn kan er helaas een dikke rode streep door dat verhaal. In onze Podcast op de Streekomroep heb ik er al enkele malen over gesproken en het "Samen-voor-ons-Eigen-politiek" genoemd. 

Opmeer heeft al enkele jaren een Fata Morgana in aanbouw met haar plannen voor een Kleine Modulaire Kernreactor (SMR). 
Dat ontslaat die gemeente van haar duurzame energie-opwekkings verplichtingen denkt men daar. Men ontleent hoop aan de Tweede Kamer die recent een SGP-motie aanvaardde. 

En dan laat ik de soap rond de bouw van een grote atoomcentrale in de Eemshaven nog buiten beschouwing. (Terwijl iedereen weet dat die een dure wolk gebakken lucht gaat worden). 

Helemaal bont maakt het de gemeente Medemblik die zelfs de RES afspraken in de prullenbak gooit door 2050 als nieuwe streefdatum te noemen, onder verwijzing naar de SMR bij de buren in Opmeer.

Dus terug naar het onderwerp "Opmeer en haar SMR". Onder andere adviseur Ruben Zondervan en journalist Rob de Greeuw hebben hier kritische beschouwingen aan gewijd.

Niemand was dan ook verbaasd dat deze week bekend werd dat de te verwachten vertraging van deze atoomstroomplannen inderdaad optreedt. 

De voornaamste kandidaat om het ding te bouwen is Allseas, een bedrijf dat goed is in diepzee-activiteiten en in het lassen van pijpleidingen. Het is echter ook een bedrijf dat een lichtelijk omstreden oprichter heeft. En bovendien met de rechterhand van de huidige eindbaas (Pieter Heerema jr.) connectie met Forum voor Democratie lijkt te hebben. 

 

Journalist Alexander Beunder zocht het uit. 

Twee dingen staan zo goed als vast.

1. De Westfriese duurzaamheidsambitie wordt niet gehaald, zeker niet in 2040, hoe triest ook.

2. Iedereen die atoomstroom een realistisch middel noemt om binnen 15 jaar CO2-neutraal te zijn, houdt de burger voor het lapje.

Wie JP Coen vereert kan hommeles verwachten

Op dinsdag 10 februari 2026 was het weer zover: de continuing story van Jan Pieterszn Coen in de gemeenteraad van Hoorn.
Als veteraan van de Coen-oppositie vond ik er ook wat van. De complete versie.

"Voorzitter, leden van de Raad – Verering van Coen is al minstens anderhalve eeuw omstreden en dat zal zo blijven. Een knoop doorhakken is een illusie.

In het NoordHollands Dagblad van 9 februari lees ik over het voorstel van Ad Geerdink, voormalig directeur Westfries Museum: 'Wij zien het beeld niet als verering’, reageert een raadslid. Anderen: ’Een dolksteek in de rug naar al die Horinezen die J.P. Coen willen laten staan’. En een derde: ’Stop nu eindelijk met dat gezeur, laten staan dat beeld!’.
Het heersende beeld hier is dat kennelijk vooral de sokkel moet blijven, zodat we kunnen opkijken naar deze erflater van onze beschaving.

Ik zou zeggen: Keep on dreaming.   Kort nadat in 1893 de sokkel was geplaatst schreef een nederlands historicus – Van der Chijs al: “Er kleeft bloed aan zijn handen – 

als het beeld niet was neergezet valt te betwijfelen of dat nu nog zou gebeuren.”  (dit citaat komt uit Vloek vd Nootmuskaat van Ghosh).

 

In 1931 schreef een van onze bekendste schrijvers, Slauerhoff, een kritisch toneelstuk over Coen. Opvoering ervan werd in 1948 (politionele acties!) en in 1961 (Nieuw-Guinea!) verboden.

Toen in 1937 Coen's 350e geboortedag werd gevierd (jawel) verwees Colijn naar “De almachtige God die in het leven van een volk mannen als Coen doet voortkomen om zijn wil op aarde te volbrengen”.  Daar tegenover noemde in hetzelfde jaar het echtpaar Romein, befaamde geschiedkundigen, dat “als je Coen’s daden wilt eren, je ook het bijbehorende prijskaartje moet aanvaarden, nl. de vloek van duizenden ongelukkigen”.

Bijna 40 jaar geleden moest de 400-ste verjaardag (1987) van Coen gevierd worden, maar een breed appel van tientallen organisaties – van buurthuis tot bibliotheek en van vakbond tot vrouwenhuis – oefende op dat voornemen zware kritiek uit.

In de Oosterkerk bood bij die gelegenheid de toenmalige museumdirecteur Ruud Spruijt Prins Claus een boek aan over Coen. En ook toen was er strijd, ik citeer NRC van 20 mei 1987: 'Molukkers hebben gisteren met pamfletten geprotesteerd tegen de verering van JP Coen. Tijdens de bijeenkomst in de kerk verspreidden zij pamfletten om de aandacht vestigen op de slachtingen die Coen destijds onder de Molukse bevolking heeft aangericht'  (De afbeelding toont Moluks kunstenaar en demonstrant Willy Nanlohy met Claus).

                                                                            

Vijftien jaar geleden was er ook al een flinke strijd in de kwestie Coen-verering: het burgeriniatief dat eindigde met een info bordje, een nagebootste rechtszaak met Maarten van Rossum en een heuse glossy (zie afbeelding). En nu staan we hier weer.                         Het gaat nooit over".
Tot zover mijn verhaal bij de Raad. Wie het verslag van het raadsdebat in het NoordHollands Dagblad wil nalezen, dat kan hier.

UPDATE   Interview Burgemeester Nieuwenburg met terugblik op het raadsdebat.