Inzaghi kan de boom in. Leve de Stopera!

Zeventien amsterdamse bikkels trotseerden woensdagavond het titanengevecht tussen Seedorf en Kuijt. Ze kwamen bijeen in het stadhuis om inspiratie op te doen voor later dit jaar. Dan voelen de stadsdeelgroenlinksers hun volksvertegenwoordigers en wethouders aan de tand. Zitten ze lekker in hun vel? Slagen ze in hun ambities? Halen ze AT5 of andere media? Kortom, werkt het? En welke steun hebben ze nodig om verder te groeien in hun rol?
Je ruikt het al, "It’s-the-time-of-the-season" voor het Functi-o-ne-rings-ge-sprek.
Daar komt meer bij kijken dan je op het eerste gezicht zou denken. Om die reden gaf ik, op uitnodiging van het amsterdamse federatiebestuur, de deelnemers een rondleiding. Langs de Voetangel van de Gesloten Vraag. Om de Klem heen van het Voorbarige Oordeel. Door het Mijnenveld van de Vrijblijvendheid.
Sharon van Ede, secretaris van Oud-Zuid trapte af met een tour d’horizon langs de gesprekken die ze, samen met een medebestuurslid, voerde met de fractievoorzitter en de 2 (twee!) "Wethouders" –die dus officieel DB-lid heten- en die er geen van allen spijt van hadden om hun ziel blootgelegd te hebben. Zo’n functioneringsgesprek blijkt het tegendeel te zijn van een afrekening. Het schept juist gelegenheid om alle mogelijke struikelblokken, zowel intern als extern, ruimschoots op tijd in kaart te brengen.
Na een korte Stand-up demonstratie met Ria, mijn co-trainer, hoe je zo’n gesprek kunt verknallen, mochten de afdelingsbestuurders en voormalig kandidatencommissieleden erop los. Elke deelnemer interviewde een minuut of tien de -nagespeelde- wethouder of fractievoorzitter, daarbij nauwlettend gadegeslagen door collega’s uit andere afdelingen. Die mochten na afloop de recensies leveren.
In de slotronde bleek dat het een leerzaam avondje was, en dat de hier en daar sluimerende koudwatervrees eerst geconcretiseerd was om vervolgens omgezet te worden in de do’s en don’ts van zo’n gespreksronde. En niet in de laatste plaats leerzaam voor ons als trainers, om met deze ervaring een mooie training verder te ontwikkelen!

Wethouder Cecilia gaat actievoeren

Leuk wijkavondje met wethouder Van Weel. Om te beginnen wil ze dat het zwembad De Wijzend open blijft: "Sluiting maak ik als wethouder niet mee". Toen deed ze er nog een schepje bovenop: zij zei het te betreuren dat ze als wethouder niet meer in de actiecomité wereld kan deelnemen. Nou daar had ik een aardige suggestie voor: de antennemast voor UMTS die Vodafone in de toren van de katholieke kerk van Zwaag wil hangen. Ik hoefde haar alleen maar aan ons gezamenlijke actieverleden te herinneren (Chili Comité Hoorn, jaren 80) om een brede grijns op haar gezicht te toveren. Ze kaart het meteen aan bij de B&W vergadering morgenochtend en vanavond nog bij de ledenvergadering van haar eigen CDA.
Haar partijgenote en raadslid Van Berkum wist nog te melden dat het kerkbestuur zelfs nog niet akkoord is met UMTS-kasten in de torenspits, terwijl Vodafone de bouwvergunning en de monumentenvergunning al heeft aangevraagd, met gedetailleerde tekeningen en al!

We gaan het meemaken! En in onze GroenLinks-wethouder Jan de Boer heeft Cecilia alvast een warme medestander, daarvan ben ik overtuigd!

Aristo-Cats 2 met Jaap vande Merwe & David Wijnkoop

Naast het workshopbericht mijn impressie van de ochtend. Ria, mijn nieuwe collega-trainer bij GroenLinks en ik reisden met de trein naar Sloterdijk. Troffen daar rond half elf een geanimeerde ambiance in het anders zo degelijk saaie Aristo complex. “Tout” hoofdstedelijk GL *) bleek speciaal hiervoor vroeg uit de veren. Nou ja, tout, er kwam toch nog behoorlijk wat volk na elven binnensluipen. Maar toen waren wij al druk met het inventariseren van de “Verbeterpunten”.
Mijn clubje, dat begon met vier, maar gaande de ochtend uitgroeide tot het dubbele vanwege al die uitslapers, was behoorlijk links. Wij moesten niet veel hebben van het idee van nieuwbakken GroenLinkser Dick Pels om de Vrijzinnig Democratische Bond nieuw leven in te blazen. Integendeel, samenwerking met maatschappelijke bewegingen, heldere taal en minder topdown onze politieke lijn agenderen, dat waren items die hoog scoorden. Op een bepaald ogenblik hield ik de adem in,zou iemand het wagen
de

Internationale in te zetten? Kortom, ik was beland in het gezelschap van een zwikkie Platvoetindianen en een verdwaalde Dwars-er. Het debat deed me goed, moet ik zeggen.
Terwijl Simon namens ons onderhandelde (deliberate democracy noemt Simon dat, zo heb ik inmiddels begrepen) - volgens het model van Inspirationworks met Kathalijne en de andere gespreksleiders, gingen wij onszelf pluimen geven, want dat waren we niet gewend. Ik hoorde onder andere de volgende die mijn hartelijke instemming hadden:

1. we zijn niet zo "Wij-weten-wat-goed-voor-u-is"-ig als de PvdA




2. we zijn trots op onze traditie van wel een jaar of honderd (blijkbaar begint de geschiedenis met Wijnkoop, met zijn SDP van 1907, zie foto)




3. we durven eerlijk tegen de mensen te zeggen dat ze voor onze plannen meer belasting moeten betalen




4. we hebben uitstekende Europarlementariërs, en Lagendijk doet het op het Turkije thema prima




5. het gaat ons om de zaak, niet om de poppetjes en het pluche.

• )

onder andere zag ik naast Femke, Kathalijne en Bram van Ojik (1 0f 2, daar wil ik af wezen), Marijke Vos, Jos van der Lans, Wethouder Ruud Grondel van Diemen (v/h Haarlem), ook Noordhollands fractievoorzitter Harmen Binnema, die al een mooie metablog gemaakt heeft over de Amsterdamse Evaluatie, zie Planeet GroenLinks voor info.

Aristo-Cats 1: workshop Zichtbaar GroenLinks

Afgelopen zaterdag tijdens de lunch in Aristo Amsterdam nog even in spanning gezeten of onze workshop “Zichtbaar GroenLinks in de Regio” 's middags wel zou doorgaan (in Utrecht hadden we die afgeblazen toen van de dertien enthousiast opgestoken vingers slechts drie eigenaars van die vingers zich bij ons tafeltje meldden).
Maar Jaap de Bruijn, Ria Kieft en ik hadden mazzel, er verschenen wel tien mensen, die aan onze wervende activiteit de voorkeur gaven boven theedrinken met Femke.
Ik had goed in de oren geknoopt hoe Bram van Ojik in de plenaire pluimenuitdeel-sessie alle zinnen die begonnen met een compliment, gevolgd door: komma maar.... onmiddellijk afkapte. Dus malcontente geluiden, of verwijten richting Landelijke top en apparaat werden door mij op dezelfde wijze vrolijk omgebogen in: “Hier willen we graag precies weten hoe jij dat beter gaat doen”. En verdomd, gaandeweg volgde de ene na de andere succesvolle actie danwel best practice.
Toen mocht iedereen toekomstige Permanente Campagnetips en -ideeën lanceren, inclusief de hemelbestormende, waarna via een songfestivalachtige stemprocedure de voorkeuren werden vastgelegd. Het leuke was dat de aanvankelijk meest hemelbestormende plannetjes het meest enthousiaste onthaal kregen en nog haalbaar werden gemaakt ook, bijvoorbeeld een Euro-Groenenfestival in Maastricht! (Van de Euro-Dwars-activiteit in Limburg deze zelfde zaterdag had ik toen nog geen kennis genomen, en de andere aanwezigen blijkbaar ook niet).


De foto (van Hanneke Verkleij) is een campagnepraktijkvoorbeeld in mijn eigen afdeling

Turkije in de EU lijkt me strak plan

You're from Holland? Geert Mak, my best friend!! (Ik sta op "De" Brug, man toont display van mobieltje met foto van Geert, en het Boekenweekgeschenk zelf. Blijkt de man te zijn die op pag. 25 vertelt over zijn grootvader uit het achterland, dichtbij Irak.)

De ontvolking van het platteland kon op die pagina niet treffender verwoord worden. Logisch dat iedereen naar de stad trekt, en zeker Istanbul werkt als een magneet.
Ik moet zeggen dat ik het een zeer aantrekkelijke dynamische stad vond, waar Europese milieunormen nog wel wat kunnen verbeteren; geen roetfilters enzo!
En als ik het wel heb worden ze binnenkort ook nog eens de culturele hoofdstad van Europa!

De mensen willen geen Fundi als president, geen Sharia, maar zeker ook geen Generaal. Als we ze daarmee een handje kunnen helpen, graag.
En ik wil er gauw weer heen!

Even pauze

Morgenavond vertrekken we naar Istanbul. Wel spannend, want de kazerne en de moskee liggen daar nogal op ramkoers als ik de berichten mag geloven. Bovendien moeten we nog onze hele benedenverdieping ontruimen om tijdens onze korte vakantie de houten vloer te laten schuren en oliën. En als we dan terug zijn gaat de poes Soesja een nestje zoeken om te bevallen. Kortom, hectische tijden!In die periode kan ik dus ook geen reacties modereren. Bij voorbaat sorry voor de wachttijd dus!

De Kift of de Gladiolen Deel 2

(......)Op 8 mei organiseren De Rode Hoed en de Baak een gesprek met leidinggevende vrouwen uit het Nederlandse bedrijfsleven. Aan de hand van één van de hoofdzonden, jaloezie, en de deugd ruimhartigheid kijken ze hoe vrouwen daarin een balans weten te vinden (....)Eerlijk gezegd tref ik onder vrouwelijke managers niet minder macho-gedrag aan dan in het Old-Boys network. En natuurlijk uiten vrouwen hun competitie anders.
Deborah Tannen heeft daarover behartenswaardige dingen gezegd.
(Vervolg)
Volgens DT zijn meisjes al in de zandbak vooral bezig met hun relaties te onderhouden, terwijl jongetjes doelpunten willen maken en houden van winnen. Het patroon kortom van de holbewoner: de Pater Familias jaagt op de bizon, het matriarchaat koestert het nageslacht en hamstert voedselvoorraden. De groep jagende mannen heeft belang bij taakverdeling en duidelijke gezagslijnen, de groep vrouwen zorgt voor uiterlijke harmonie. So far, so good. In jeugdbendes en in Old Boys networks werkt het feitelijk nog steeds zo, maar bij mijn weten is er nog geen betrouwbaar onderzoek in Nederland over de voor- en nadelen van de vrouwelijke stijl van leidinggeven.

Mijn hypothese: in de politiek en in de marktsector zijn de macho-stijlen nu nog dominant, terwijl je in het onderwijs en de lokale ambtenarij vaker succesvolle, "cooperatieve" stijlen tegenkomt.

Mijn praktijk leert dat vrouwelijke managers in sterk prestatiegerichte organisaties (en dus ook in de Tweede Kamer en het kabinet) met een cooperatieve stijl intern goodwill krijgen, maar het extern moeten ontgelden, en omgekeerd.

Als we er niet in slagen om de -onbewuste- oerpatronen in communicatie boven tafel te krijgen en te leren hanteren (met humor en meesterschap), dan kan dat maatschappelijk gezien fnuikend zijn. Maatschappelijk verantwoord ondernemen zal dan nog generaties op zich laten wachten.

Een Ongemakkelijke Waarheid, inderdaad.

In memoriam Gerd Nan van Wijk

De moord op een leerling van een school in Alkmaar greep mij aan. De volkswoede erover misschien nog meer. Dit alles riep bij mij het gedicht op van de Vietnamese dichter en Zen-monnik Thich Nhat Hanh, waaraan ik het volgende fragment ontleen.
Noem me bij mijn ware namen

Wreed is de natuur

Nu het weer lente is, manifesteert de natuur zich in al haar majesteit. Dus ook in al haar wreedheid. In die zin ben ik geen eko-fundi, die de natuur ophemelt als zou dat alleen maar vrede, liefde en harmonie zijn. De lijster is liefde, mijn kat Soesja is liefde, en het is in de natuur natuurlijk wel eten of gegeten worden. Deze arme avifauna-gast kan het helaas niet meer navertellen. En als ik het aan Soesja vraag, dan mummelt ze wat, dus daar schieten we ook al niet veel mee op.

Passion Beyond Management

In deze rubriek zal ik af en toe mijn visie geven op een actuele management-casus. Deze keer de fusie van drie Noordhollandse GGD'en.

En dan te bedenken dat de aanloop naar deze fusie zo'n jaar of tien geduurd heeft. Er is stevig onderhandeld, met als compromis een driekoppige directie. Dat krijg je als je probeert een groepsbelang overeind te houden onder de vlag van Client Centraal, Schaal-voordelen, Korte Lijnen, Vraaggestuurd en ander fraai jargon.
Dat kan dus beter, bijvoorbeeld op de Harvard manier van Fisher & Ury. Zie onderaan Artikelen over Management/ Onderhandelen

Tel je zegeningen

Soms is slecht nieuws een felicitatie waard.
De vlaggen van Hoorn 650 jaar Stad zijn zo populair, dat ze van de mast worden gegapt en zelfs uit het berghok van de Stichting die het evenement regisseert.
Ik zou zeggen: tel je zegeningen!